Seni yerde aramam beyhude işdir bana

Çıkmışsın asumana güneşten bakıyorsun

Bu yangın sönmeyecek çoktan işledi cana

Hem kendini hem beni nasıl da yakıyorsun

 

Hüzme oldun süzüldün gönül penceresinden

Gözlerimden özüme yıldızlar takıyorsun

Ağartmaya geceyi sabaha koşuyorken 

Karanlığı gözümden şafakla yıkıyorsun

 

Sevinemeden daha ağaran yeni güne

Günün tam ortasına hasreti ekiyorsun

Sanki benle beraber giderken mutlak sona

Henüz akşam olmadan sabaha akıyorsun

 

Maksudum mukaddesse yaşadığım dünyada

Demesin kimse bana çok çabuk bıkıyorsun

Olmaz isen kalbimde  dönmüyor ki dünya da

İsterlerse desinler boşa yaş döküyorsun