Seni kaybettik...
Sanki her şey kayboldu.
Büyük bir hüzünle tanıştı yüreğimiz.
Mazide kaldı
Içimizi ısıtan sesin, gülüşün...
Yumuşacık yanaklarını,
Şefkatli bakışını,
Bize güç veren dualarını özledik.
Fotoğraflarını,
Elbiselerini,
Seni hatırlatan her şeyi öper olduk.
Toprağını okşuyoruz
Seni okşar gibi...
Seni örten toprakta açan çiçek,
Dostum!
Toprağında dolaşan böcek,
Düşmanım oluyor!
Sana uzanamıyor artık ellerimiz.
Seni göremiyor gözlerimiz.
"Annem" diyen şarkılar dolandı dilimize.
Kıskanır olduk
"Annem" diye söze başlayanları.
Seni anlatmak istiyorum.
Ama zormuş kendi acını yazmak.
Yüreğindeki yangını dizelere sığdırmak...
Sanki kelimeler de yasta
Ve her şey benimle ağlamakta...
Üşüyorum!
Annemin sevgi kanatları olmayınca.
Sıcak bakışlarıyla
Ve dualarıyla vedalaşınca.
Canım annem!
Sensizliğin üzüntüsü
Büyük yangını kapladı yüreğimizi!
Uçup gittin kuş gibi,
Kayıp gittin yıldız gibi.
Sevim Kınalı