Temkinliyim artık Lavinia:
Tedbirini aldım sensizliğin
Gecenin tok sesinde demlendiğimsin
Derlediğim iklimlerden kopup gelen bir yaprak gibi
İçimin rüzgârı
Ruhumun şehri şehla bir şiirsin.
Çökkün dizlerime kapansan da Lavinia
Tek dizemi sana ithaf etmeyeceğim bundan sonra
Söyleyeceklerimden fazlasını sunmuşken altın tepside
Tası tarağı toplayıp da gideceğim bu şiirden.
Malik olduğum nice duygu
Hatırına varlığının uykumu unuttuğum
Tutuk nutkumda dahi aralıksız seni sayıklarken
Ar bildim ben bu aşkı
Lakin dünün yitimi bir düşsün sen
En baştan gözümden düşen
Mavi ırkında göğün
Bando takımında saklı gamlı bir notasın
Solumun yası sana yaslı
Sağdıcım kalemin her duası
Sensizliği kırbaçlayan
Bir kuş gibi çırpındığım
Verilen muhtırasın sen meleklerden dökülen
Hüzün lehçemde tutuklu kaldığım
Misafiri iken kalbinin tutuklu kaldığım
İklimin ferinde ölü kelebek
Yüreğin teninde saklı asalet
Derme çatma bir kulübe değildi üstelik
Seni gizlediğim felek.
Arzı endam eden gecenin nuru
Sahip olduklarımın binde biri
İki dirhem bir çekirdek olsa yürek ne ki?
Kibirli esintisi gecenin
İçimi delik deşik eden bu özlemin
Nakşında hazanla iştigal
Nükseden sesinde göğün
Bir arpa boyu yol alamadığım yalan değil madem
Matemimle öğüttüm ben seni
Övündüğüm bu aşkın da ruhuna rahmet oku
Varsın ben saplayayım kalan son oku kalbime
Okuduğundan fazlasıdır sana yazdıklarım
Lakin bundan sonra sana yok tek sitemim
Şiirlerim gizim
İzinde olduğum belirsizliğin
Sen bir imgeden de fazlası
Uyruğu bu aşkın varsın saklı kalsın dibinde o kuyunun
Surlarına serildiğim şehrin ayak sesi iken şiirlerim
Seni gömdüm derine en derine, Lavinia
