SELSEBİL

Neydi bütün varlığım; biraz gözyaşı, mendil

Serdim senin yoluna kaldım öyle ser-sefil


Gücüm sevgiden gelir ağladıkça coşarım

Gönül feryat ederken acıyı tadar bu dil


Özündeki nefretle aşkı nerde ararsın

Didikledin kalbimi ey eli kanlı katil!


Oysa yemin etmiştin sevdana, onuruna

Yere düştü sözlerin vefasızlığa kâbil


Volkan olup patlasam birazcık sesim çıkmaz

Güvendiğim dağlara korlar yağdı kar değil


Seni her andığımda ruhum mavi düşlere

Kanat açıp uçuyor, aşka ışığa mâyil


Yine de kara delik gözlerin çeker beni

Yaralı ceylan gibi bakınca melil melil


Hasretinden yanarak çöle dönse yüreğim

Gelir gözümden içer susuz kalmaz ebabil

Damla damla birikir yaşlarım hiç durmadan 

Gün be gün akıp giden ömrüm sana  selsebil