’yediyordu elif kağnısını, kara geceden geceden-Fazıl Hüsnü Dağlarca’


eski bir saçakta unutulmuş bir serçeydin
kaleminden mürekkep akacaktı
gömecektin silahını
uzun yağmurlardan sonra toprağa
selimiye selimiye
sevgiyi öğretecekti annem anadolunun adsız çocuklarına
yıka şadırvanlarında marşlarla kandan gözyaşlarımı

göçmen bir kuştu annem
saçlarını rüzgarlarda dağıtan
eyllüller gibi uzak artık kavuşmalar
elifin ellerinden kim tutacak 
ah dingin akan meriç kim tutacak
kurşun geçmez geceden
indi avlularına yaralı bir güvercin nefes nefes
sevgiyi öğretecekti annem elinde tebeşirle
kara tahta başının çocuklarına
selimiye selimiye
yıka şadırvanlarında marşlarla kandan gözyaşlarımı

öğretmendi 
bozkıra ışık saçacaktı
yaslandı inadına dağlara
kutsallıklar adına
selimiye selimiye
kan değil mürekkeple yaz mahfillerine kandan gözyaşlarımı

elif bebe öksüz
geceden uzuyor kırcaliden selimiyeye göçmen türküsü
yağmurlar altında kavuşmalar uzak bir eylül
elif bebe öksüz elif bebe yarım
serçeler dilsiz güvercinler avlularda yaralı
selimiye selimiye 
ilk kadın şehidin olarak yaz annemin adını kadim tarihe 
kılıçla değil divitle yaz mürekkep damlatacak elin ölümle örselenmişliğini
bak elif gibi dimdik duruyor şehadetin anne selimiyenin ağıtlı avlularında

selimiye selimiye 
güvercin kanadında 
döner mi annem geriye
masallar yerine ölüm aklımda
elifim ben diktir başım
parça parça beden vermiş annem vatan uğruna
masallarım yarım

selimiye selimiye
tutsak bir güvercin sessizliğidir ölüm şimdi
nefes nefes ağıt ağıt anadolu
annemin elinde tebeşir olacaktı
sevmez alın elinden silahları
elifim ben başım dimdik
annem kutsanmış çiçektir ulu zirve dağlarda

selimiye selimiye
ölüm geldi dayandı kapıya
yenilmedik biz kandan korkuya
nefes nefes ağıt ağıt türkü türkü anadolu
yeni hayatlar aydınlıklar veriyor annem
cennetin mutlu uykularında uyuyan çocuklarına
masallarım yarım kaldı anne
ağıt ağıt selimiye
yankılanıyor adın dağlardan dağlara
suskun akıyor meriç

selimiye selimiye
güvercin kanadında 
döner mi annem geriye

Ömriye KARATAŞ
08.06.2016 Midyat
Midyat Şehidi Polis Memuru Nefize ÖZSOY’a ithaf edilmiştir.
Vatan Sağolsun...