“Allah yolunda öldürülenlere “ölüler” demeyin.
Hayır, onlar diridirler. Ancak siz bunu bilemezsiniz.” Bakara, 154
 
…/
 
Savaşta vurulmuş akıyorken kan
Şahadet coşkun, doya doya kan!
 
Ezanım susmasın çalmasında çan
Çanakkale şahit, doğduğun yer Çan!
 
Ey Mehmet’im, oğlum, geldiler kaç bin
Hala gelir haçlı, git atına bin!
 
Düşmanı kim tanır ki, benzer değil yüz
Dostun olsun Rabbim, ayet dilde yüz!
 
Tarihten ibret al koparma da bağ
Özgürüm diyorsan senin olur bağ!
 
Sen şükür edersen zeytin verir yağ
Vatan içinse aşk, yağmur gibi yağ!
 
Sevr’de örmüştü örümcekler ağ
Attın mı oltana rızık dolar ağ!
 
Kimseyi kandırma helalinden sağ
Ahlak korunursa vatan kalır sağ!
 
Cennet mi vaadi, şeytanına sor
Yok derse kov, ye din şekeri, sor!
  
Planlı yaşa oğul, atma boşa zar
Koparma asla, ar damarından zar!
 
Her an tövbe için boş bırak satır
Günah alışkanlık, vurmasın satır!
 
Dünya emanettir, gelmesin nefis
Han’ı bilsin seni, kul olsun nefis!
 
Hak yolunda ölen, şehitler ölmez
Siz bilmezsiniz der Rabbim, kim ölmez!
 
Saffet Kuramaz