[mefā˓ilün / fe˓ilātün / mefā˓ilün / fe˓ilün]
1 seferber-i reh-i ˓aşḳıŋ niçe diyāra gider
güzel adıŋ işidip tā Güzelḥiṣār'a gider
2 ġubār-ı pāyıŋ içün Iṣfahān'dadır naẓarı
üm/d-i ḳand-i lebiŋ ile Ḳandehār'a gider
3 niçe fütādeyi fitrāk-i nāza bend etmiş
niçün o şāh-süvārım yine şikāra gider
4 çıḳarsa ḥasret ile cānı ˓āşıḳ-ı zārıŋ
ḥar/m-i cennet-i me˒vā-yı kūy-ı yāra gider
5 der-i caḥ/mi güşād etdi ˓unf ile vā˓iẓ
bu āteş ile o da ḳorḳarım ki nāra gider
6 müsā˓id olsa da keşt/-yi baḫtıŋa eyyām
bu rūzgārı ṣaḳın ṣanma bir ḳarāra gider
7 menāzil-i ḳamer/den mi ḫāne-yi Vehb/
geh/ gelirse de ṭurmaz o māh-pāre gider
Yrd. Doç. Dr. Ahmet YENİKALE, SÜNBÜL-ZÂDE VEHBÎ DÎVÂNI, Kahramanmaraş 2012
