Sebep soramıyorum.
 
Renkten renge girdim, şimdi karşında.
Bakıp da yüzünü göremiyorum.
Niye gezen benim gönül çarşımda.
Ol görüp bir sebep soramıyorum.
 
Ateşim çıkıyor, daha pişmeden,
Bu yolda en küçük engel aşmadan.
Sendeleyip bir an bile düşmeden.
Sabredip yerimde duramıyorum.
 
Tutuşturup attın, közü hanıma
Ateşe düşürdün, kastın canıma.
Uğramadın bir gün, benim yanıma.
Düşünüp bir anlam, veremiyorum.
 
Biri mi var yoksa, benden bir başka.
Girip de tanısan gönlümü keşke.
Dumulsan içime, boğulsan aşka.
Seninle vuslata eremiyorum.
 
Çıkardım peşine, sürdüm naklimi.
Koymadın üstümde aldın aklımı,
Birisi biliyor, gizli saklımı
Derdimi açığa vuramıyorum.
 
 
 
 
 
 
zekeriya duman