Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilün(1)
 
1. Şarkdan gelmiş kul olmışdur meh-i tâbân aña
 Tavk-ı sîmîn-hâleyi taksa ne tañ devrân aña
 
2. Lâle-i kabrüm kızardı sûz-ı sînemde benüm
 Her seher ki jâleler olmasa âb-efşân aña
 
3. Kâr-ı Ferhâdı görüp ey Hüsrev-i şîrîn-zebân
 Kaldı tîşe agzına barmak sokup hayrân aña
 
4. Göricek kaşuñ hamın barmak ısırdı mâh-ı nev
 Ey hilâl-ebrû şafak sanma bulaşdı kan aña
 
5. Tende her zahmum benüm bir dîde-i hûn-bârdur
 Çevresinde oklaruñ ey kaşı yâ müjgân aña
 
6. Ey kemân-ebrû okından cân nice bulsun halâs
 Yıldırım gibi irür tîrüñle ol peykân aña
 
7. Göz terâzûsıyla vezn olmaz sirişküm dirhemi
 Eyle ey hâce sipihri keffe-i mîzân aña
 
8. Kimse görmez merdüm-i çeşmüm güle bakdugını
 ‘Ârızuñ ‘arz eylemezseñ ey gül-i handân aña
 
9. Tîg-i müjgânuña sordı çeşm-i Emrî tâ ola
 Ruhlaruñdan gayrıdan kat‘-ı na˙ar âsân aña
 
Prof. Dr. Mehmet A. Yekta SARAÇ, EMRÎ DÎVÂNI, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3144 KÜLTÜR ESERLERİ 427