Sabri ALTINEL (1925-1985)
16 Nisan 1925'te Balıkesir'in Susurluk İlçesi'nde doğdu. İlk ve orta öğrenimini Balıkesir'de tamamladı. 1949 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldu. Master eğitimini yarım bıraktı. Kısa süre gazetecilik yaptıktan sonra öğretmenlik mesleğini seçti. Saint Joseph ve Saint Benoit liselerinde edebiyat öğretmenliği yaptı. 1959'da gittiği Fransa'da 1 yıl kaldı. 19 Ekim 1985'te İstanbul'da öldü.[1]
İlk şiirleri Balıkesir’de yayımlanan "Kaynak" dergisinde yayımlandı. Şiirlerinde ferdi konulara değindi. Yalnızlık ve yabancılaşma, kentlerde sıkılan insan temalarını işledi. Zengin hayalleri ve duyguları olan şiirler yazdı. Şiirlerini 1947 1955 yılları arasında Sanat ve Edebiyat, Genç Nesil, Edebiyat Dünyası, Yağmur ve Toprak, Şairler yaprağı, Kaynak, Yeni Ufuklar, Yücel, Yelken, Yeditepe gibi dergilerde yayımlandı. Soyut Dergisi'nde "Yaban Yazıları" adıyla şiir dizisi yayımlandı.
Şiiri “ bir hayat deneyi, bir yaşama anlayışı olarak gördü” “ Şiir, ne edebiyat oyunu ne de uyumlu olan bir söz olarak” düşünmedi Şiirlerinde farklı bir izah arayışı içinde oldu. Orhan Veli’yi benimsememse bile daha ziyade serbest şiir sınırları içinde kaldı. Şairaneliğe ve söz sanatlarına alakasız bir çizgide durdu. Şiirin imajdan ziayde akla seslenmesi gerektiği düşüncesinde oldu. Akla hitap eden mizah ve yergi yönü ağır basan şiirler yazdı.[2] Federico Garcia Lorca etkisinde kaldı ve onun şiirlerini dilimize çevirdi. Ölümünden sonra adını yaşatmak için "Sabri Altınel Şiir Yarışması" düzenlendi.
Yapıtları:
İnsanın Değeri (1955)
Kıraçlar (1959)
Zamanın Yüreği (1982)
Şiirler (1983)
Kentin Küçük Sokağı (Ölümünden sonra yayınlandı, 1995)
Seçme Şiirler (Ölümünden sonra yayınlandı, 1995)
Federico Garcia Lorca Seçme Şiirler -çeviri -
KAYNAKÇA
[1] Dr Aslan Tekin Edebiyatımızda İsimler, Elips Yayınları, 2005, shf 55
[2] Asım Bezirci Güle Dil Verenler, Evrensel Basım, İstanbul
