Mavi bir düşün perde arkası adeta şiir: Sevecenliğinden şüphe etmediğim kadar da Var hani. Öykündüğüm ne devasa bir zenginlik Ne de mahir yüklemler seyrindeyken evrenin Muhatap olduğum illa ki sevgi ve şiir… Hani yüklemi sevi dilinde bir emir; Yüreğin Kazanova’sı sarı benizli bir imge Şart düşmüşse kader bir kez hüznü ve özlemi Kavuşmak mı mutlu sona? Rabbim, sevdalı bir methiyenin ellerinde Ölmemi buyur et sen yeter ki: Sandukamda olmasın da bir örtü ya da düşkün bir çehre: Aşk, diye diye ihya ettiğim mevsimde Dirlik ne kelime? Şart koşmadım ben: Ne günü giyindim ne günlük seyrettim evreni Ahir gölgeleri iterken elimle Yüreğimle yaşadım ve yazdım ve sevdim: Üstelik haberi olmadan kimse muhatabım Sadece uzaklarda rahvan bir seda ve Rabbim başucumda Gölgelenen hayatın sancağı mıdır sadece saklı yüreğimde? Ya sayamadıklarım? Dünden bu güne Aşkın neşriyatı aslında her iklim: Ha hazan ha sızan gözyaşı Varlığın da teamülü Aksanlı bir dilde Seyrüseferi azabın: Anlatamadığım binlerce ayrıntı: Şapka çıkardığım geceye ve hüzne: Konuşlu olmak illa mateme Hele ki mahremiyet yadsıyamayacağım bir salvo: Göğün indinde rahmeti kucakladığım Aşkı beyit beyit giydirdiğim: Sözcükler cumhuriyetinde Ne çıkar eğer ki hayat olsa olsa Şiirle ördüğüm bir alacalı bir kazak? Andıkça dünü, Yarından çoktan kesmedim mi umudu? Harflerin istilası ve de: Şafağın adabı; Atağa geçen mehtabın soluk yazgısı: Devasa titrinde hüznün Kayrasında ölümle yâd ettiğim nice hece: Bir hicvin de bekası Sızan rehavette solan bukleleri güneşin Yıldızın da afakı Elbet terennüm emsali Her kurşun döktüğüm savda Kaybolan yüzüm ve üçgen sevdam: Lal ve dingin ve de ömürlük gazabı Tinin de rahmeti Akışkan sesinde ölümlü neferi iken Bir kez de rüzgârın ta kendisi olmaya ant içtiğim… Savurduğum gözyaşı Nasıl ki dolmadı miadı ömrün ve hüznün Koyu çehresi azabın Nankör beyitler başkaldırmış bir kez Adabı muaşeret nasıl ki atamın mirası Babadan kalan da nice acı Devirdiğim kelimelerde nükseden Bolca feryadı yutup da gülümsemeyi şiar edindiğim Gitmesin de hani gücüne kimselerin: Önce Rabbimi sevdim sonra ölümü Yaşamın muadili mademki derinlerde İki dirhem bir çekirdek yorgunluğun da Mütereddit çehresi Ta ki kapatana kadar son perdesini şiirin. Sevdasına yenik düştüğüm Hakkın rahmetiyle başımı dik tuttuğum Eğri bir çan eğrisi elbet Doğruluğun da kabulü sadece O’nun nezdinde.