FeǾilātün/ FeǾilātün/ FeǾilātün/ FeǾilün
1. Çīn-i zülfüňle ħaŧuň k’ol ħad-i zībāya geçer
Rūma śan şāh-ı Ĥabeş Şām ile Yaġmāya geçer[1]
2. MecmaǾ-ı dilde ki derd olmış idi śadr-nişīn
Nālem andan oladur kim daħı bālāya geçer
3. Gözlerüm sāġarı ķan ile ŧolup iňledigüm
Meclis-i ġamda sürūd u mey-i śahbāya geçer
4. Açılur ġonca-i şādī çemen-i cānda meger
Dideden aġzı ħayāli dil-i şeydāya geçer
5. Dilde cāy itdi ħayāli diyü yirinme gözüm
Ŧıfldur ħāne-i rengīne temāşāya geçer
6. Öldürem dimiş idüň derdüme dermān diyicek
Dönmegil başuň içün ol da müdāvāya geçer
7. Tīr-i gamzeň göricek didi Münīrī bu ħadeng
Siper-i sīne degül mermer-i ħārāya geçer
Ersen Ersoy, Münirî Dîvânı, : T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü, 2017 ISBN: 978-975-17-3803-5 Ana Yayın Numarası: 3557 Kültür Eserleri Dizisi-560
