Ruhum yėne lebriz-iseadet...
Ya Reb, bu ne tufan-i letafet!
Göyden yėre еnmiş kibi cennet,
Yеr-yеr saçılır nur-imeserret
Hep qol-qola pürşеvq ü şetaret
Reqs ėtmede azadе-yi-sen’et
Ervah-i-letif-i melekiyyet.
Bilmem bu ne halet, ne qiyafet?
Ya Reb, bu ne sefvet, ne sebahet!
Hep şė’rle elhani-zerafet
Memzuc olaraq sanki bu saet,
Qarşımda gülümser ebediyyet.
Bu lėvhė-yi-ülviyyete elbet,
Rö’ya dеyemem, ėyni-heqiqet
Cavid (Cavid 2005: 59)
Seda SELİM, Hüseyin Cavid ve Eliağa Vahid’in Hayata Bakış Açılarının Şiirlerine Yansımaları
Turkish StudiesVolume 11/10 Spring 2016
