Bin dokuz yüz doksan dörtte
Teslim oldu kuzu kurda…
Fransız girdi Ruanda’ya
Masum korumaktı lafta!
Birleşmiş milletler hami
Soykırımda nerde hani?
Öldürülürken aleni
İzlediler Fransız safta!
Aynı sahneler Bosna’da
Suriye, Irak’ta sonra…
Sanki insanlık namına
Bahane üretir gafla!
Ya köle ya da maraba
Boyun büktürmektir çaba…
Diklense ona bir anda
Dizerler kelleyi rafta!
…/
O Fransızlar terörle şok
Kalbinden vurdu aynı ok!
Şanından tek eser yok
Ezber bozdu katil örfte…
Üç beş ölen için dünya
Ayaklandı vahşi rüya!
Soykırım gibiymiş güya
Bestelendi aynı tefte…
Kol kola göründüler, bu
G5 diktesi köpüren su…
Gözdağı vermekti konu
Yer almakla aynı safta!
Kendinden değilse ölen
Olsun varsın saç baş yolan!
Mutluydu da daim gülen
Emir versin tek şefleri
…/
Kafatası müzesi var
Yan yana, kim kimedir yar…
Ruanda insanına kor
Asla unutmaz, etmez af!
Her yerde mermi izleri
Hala canlı eskizleri!
Nasıl vuruyor dizini
Bir daha bakar Elif’i…
Masum, yetim ölür belki
Doğar hemen kaç ellisi!
Lakin bitmez ki delisi
Kana bular her tarafı…
Tanımazsan kardeşin kim
Bana ne dersen nitekim!
Yine ürer vurur zalim
O Yecüc-Mecüc aşar kaf…
Unutma Ruanda, Bosna
Attılar, atarlar bomba!
Unutma gülmezsin yoksa
Ölmeden yaşarsın araf…
Saffet Kuramaz
