RÖYASINI GÖRMÜŞDÜM
Bən röyada nazlı yarın
Tellərini hörmüşdüm!
Bu sevincli zamanların
Röyasını görmüşdüm!
Elin dalğın olduğu gün
Xülyam bəni güldürdü!
Inanmayan imansızın
Dərdi bəni öldürdü!
Bir zamançün bizim Günəş
Qara tülə sarıldı.
Hər kəs ondan ümidsizkən...
Bənim könlüm darıldı.
Unudaraq “kor” sevdayı
Yaşıl söyüd dallarında
Bənim gözüm ilk aradı
Onu “Turan” yollarında!
Bir gün oldu bizimkilər
Oldu bizi bəgənməz!
Bən dedim ki, Millətimin
Sərmayəsi tükənməz!
Hacıkənd, 1918, 5 avqust
