PUTLAŞAN DEĞERLERE ŞİİR

Kaybettik atadan gelen duayı
Kaybettik yılları, haftayı, ayı
Kin ile dolunca gönül sarayı
Manadan sıyrıldı, gönül putlaştı.

Açılmaz dudaklar, vurulunca gem
Yok, oldu yürekte kurulan âlem
Sarınca benliği bir sinsi elem
Manadan sıyrıldı, benlik putlaştı.

Dava mahkemede, hak değil şimdi
Sözcükler kıvrılır, ak değil şimdi
Düşüncede riya, pak değil şimdi
Manadan sıyrıldı, fikir putlaştı.

Ah çektik yıllarca, döktük yaşları
Bastık bağrımıza alıp taşları
Kaybettik nefisle tüm savaşları
Manadan sıyrıldı, nefis putlaştı.

Zevk ile yapılır bütün hileler
Saymakla bitmez ki ah neler neler
İsrafın koynunda yaşayan evler
Manadan sıyrıldı, madde putlaştı.

Millî değer dedik çamlar devrildi
Kuran’la, Sünnet’le hanlar devrildi
Bir kuru sevdaymış, canlar devrildi
Manadan sıyrıldı, dava putlaştı.

Namazda geliyor bin türlü hile
Kimler vurmuyor ki her gün sefile
Edebi unuttuk, düşünce dile
Manadan sıyrıldı, insan putlaştı.

Eserken kuzeyden bir kızıl rüzgâr
Bazen fırtınadır, ah bazen da kar
Ağlatır yıllarca hep diyar diyar
Manadan sıyrıldı, sınıf putlaştı.

Şimdiki rüzgârlar eser batıdan
Deler bağrımızı, hasar batıdan
Ders almadık, ders almadık hatadan
Manadan sıyrıldı, batı putlaştı.


Musa SERİN