PİYASA ŞAİRLERİ

 

Piyasada pek çok şair,

Bilmiyor ki nedir uyak.

Yazdıkları her bir şiir,

Yere basmaz yoktur ayak.

 

Gündüzü yaparlar gece,

Anlamazlar aruz, hece,

Serbest desen bir bilmece,

Bunlara ödüldür dayak.

 

Birbirine üstad derken,

Öğrenmezler fırsat varken,

Anlamsız mısra söylerken,

Bağırırlar ciyak ciyak.

 

Dil sorunlu, sözler ağda,

Gül ararlar bozuk bağda,

Karlar eriyince dağda,

Bunlar yapmak ister kayak.

 

Yol gösterene kızarlar,

Günde, bir şiir yazarlar,

Sosyal medyada azar/lar,

Beğenenler yapar kıyak.

 

Bilenden öğüt almazlar,

Bir türlü yola gelmezler,

Aslında çok şey bilmezler,

Dağ başına derler koyak.

 

Dalınca hayale, düşe,

Yorumlar giderse hoşa,

Akıl hükmetmezse başa,

Yürürler hep yalın ayak.

 

Ulvi der ki, ufku açın,

Bu anlamsız inat niçin?

Usûl öğrenmemek için,

Kapıya vurmayın dayak.

 

                   Ulvi YÜRÜK