Perişan (Çıktım Yücesine)

 

Çıktım yücesine seyran eyledim

Yar ile gezdiğim yollar perişan

Firkat geldi bir ah çektim ağladım

Bir ben değil cümle eller perişan

 

Aşkın zahmetinden yurt oldu dağlar

Gurbet elde kalan ah çeker ağlar

Döküldü yapraklar bozuldu bağlar

Viran olan bağda güller perişan

 

Fenadır dünyanın ötesi fena

Biz de eremiyok ezelki güne

Avcının elinden uçtu bir suna

Sunamı sarmıyan kollar perişan

 

İndim gittim nazlı yarın iline

Bülbül konmaz bahçesine gülüne

Bayram gelsin kına yakam eline

Kınası olmadık eller perişan

 

Ömer eder böyle imiş yazımız

Şu illerden gitmez oldu gözümüz

Ulu meclislerde ötmez sazımız

Almaz perdeleri teller perişan

 

Aşık Ömer Hayatı Edebi Kişiliği