Pencereler pencereler pencereler,
Yarım bir sevinçle açılıyor
Odalar dolusu bir yalnızlığın yüzene
Bulutları öpüyor
Güneşi selamlıyor
Masa da duran kağıtları dansa kaldırıyor
Bir şiir okuyor
Bir ozan oluyor
Bir göz oluyor
Ayna oluyor
Umut oluyor
Traktörler balya taşıyor
Pencereler açılıyor
Bir kuş gagasıyla camı yokluyor
Bir rüzgar pasaport göstermeden içeri dalıyor
Sıcaklar sararan kavunlardan belli oluyor
Bir kedi bir kuşu doğuruyor
Bir yıldız kayıyor
Bir insan ölüyor
Bir kadın
Bir erkek
Bir ekmek evsiz kalıyor
Bir çocuk ağlıyor
Gözleri şeker akıyor
Akıyor
Akıyor
Akıyor
Atlar kısraklarıyla koşuyor
Irmaklar dolusu çatlayan gülüşler başlıyor
Sahibini ayağı kıralan atı vurmuyor
Bir ayak daha yeşeriyor
Papatyalar pamuk gibi açıyor
Traktörler açık pencereden balyaları taşıyor.
Pencereler açılıyor
Ufka gözlerin diziliyor
Gözlerin bir yıldızı andırıyor
Saçların berrak bir şelale oluyor
Pencereden içeri akıyor
Bir mektup imzasız sana ulaşıyor
Solgun bir çiçek yeşeriyor
Bir kelime intihar ediyor
Postacı mektubu yeniden yazıyor
Kelimelerin yeri değişiyor
Biri birini tamamlıyor
İmzası eksik kalıyor
postacı mühür basıyor
mürekkebi taşıyor
İsim okunmuyor
Pencereler açılıyor
Bulutlar bir gelinin çeyize kaldırılıyor
Dantellerle işlenmiş bir bahar dileniyor
Davul sesleri yazı uykusundan uyandırıyor
Terler başlıyor
Beyaz misketleri andırıyor
Boncuk boncuk yüzleri öpüyor
Irgatlar yorgun düşüyor
Traktörler balya taşıyor
Pencereler açılıyor
Açılıyor
Açılıyor
...
