Bir papatya gördüm bu gün,
bir çocuğa benziyordu,
çocuk sarı saçlı
papatya kumral,
çocuk nazik
papatya kırılgan...
Benden başka kimse göremiyordu,
herkes taze bir ölü telaşındaydı sanki...
Adımladım usulca,
pardesümün cebinde
dünki mevlütten kalma 
bayat bir şeker
uzattım sokakta top oynayan çocuğa...
Gülümsedi,
Gülünce papatya açtı gözleri...
Devam ettim yoluma 
ve çocuklar her yerde 
papatyalar gibi...
Sonra uçurtma gördüm  gök yüzünde,
papatya renkli
ne güzel dedim kendi kendime
ne güzel...