Neşeyle geçerken çocukluk çağım
Yârenim dediğim dostum başkadır.
Özlemler diyarı baba ocağım,
Baharı başkadır, yazı başkadır.

Yaz gelince topakev’ler kurulur,
Harman yerlerine saplar serilir.
Düven süren doru at’lar yorulur,
Üzümler erirken güz’ü başkadır.

Al’osman emmimiz durmaz çalışır,
Kavun karpuz güz sonuna erişir.
Dalda öten kuşlar bize alışır,
Kadir kıymet bilen öz’ü başkadır.

Komşunun bağından üzüm çalırken,
Saklı gizli kavun karpuz alırken,
Tatlı tatlı neşelenip gülerken,
Bize öğüt veren söz’ü başkadır.

Süleyman der; ne güzelmiş o günler,
Mâzi denen yaşadığımız dünler.
Yollarına verdiğimiz ödünler,
Bayırı başkadır düzü başkadır.