Özlemim sende sustu.
 
Buğulu gözlerime sağanaklar yağdırdın
Bir de kalkıp diyorsun özlemim, sende sustu.
Yetim kaldı nefesim, bir gülüşe boğdurdun.
Hevesim kursağımda, dilim sana mahsustu.
 
 
Bu ne biçim hıçkırık, sessizce nasıl güldün,
Sen gülünce sanki, nefessiz kalıp öldün,
Eksilmeden çoğaldın, içimi özleme böldün.
Senin adınmış meğer, gülmen olağanüstü.
 
 
Sanma ki kanatlandın, aklın gökte, uçuksun.
Aramızda yıllar var, benden daha küçüksün,
Boyun, posun aldatır, hala dünkü çocuksun, 
Boşa seslenip durma, konuşma ayak üstü.
 
 
Birisi' ni unutma, tek kalır ıslanırım. 
Aç bırakma gönlümü, seninle beslenirim,
Muhabbete gel diye, usulca seslenirim,
Yüreğimden gönlüne, serdirdin ipek postu.
 
 
 
 
 
 
 
zekeriya duman