-Ömrünü veriyor resimlere. Açlıkla, hastalıklarla mücadele ederek geçiriyor son günlerini. Öldükten yıllar sonra ise tablolarının bir tanesi bile servet değerinde satılıyor.

-Ciltler dolusu roman yazıyor. Çoğunu okuyucuyla buluşturabilecek imkânlara sahip değil. Zaten böyle bir çabası da yok. Öldüğünün farkına bile varmıyor birçok insan. Bugün ise eserleri edebiyat dünyasının en değerlileri arasında…

Oruç Baba der ki: Sanatçılara gerçekten hayranım. Çünkü bizler zevk peşinde koşarken, miskinlik yaparken; onlar, ya düşünmekle ya da bir şeyler yapmakla ömürlerini tüketirler.