ORGANİK ŞİİR
Damlasından sarhoş olduk yandı aşktan başımız
Hem ciğerden hem de gözden taştı birden yaşımız
Sanki volkan patlıyor ah kaynıyor bak içerim
Toprak olduk zor dayandık şimdi çatlar taşımız
Elde tesbih öyle boncuk saymasın hiç zâhidan
İnci mercan lal dökerken parçalansın döşümüz
Düştü gönlüm ol vefâdan bî haber bir zâlime
Yâ Sabır çek sık diyordum kalmamış tek dişimiz
Uykudayken gördüğümsün kâbus olsan ne çıkar
Kim uyanmak istiyormuş bitmesin yâr düşümüz
Kalp evim boş gir demiştin hep açıktır şu kapım
Gel de bir bak kör tuzaklar serdi hepten leşimiz
Beklenendin özlenendin bilmeyendin ne yazık
Aşk büyürken biz küçüldük çıktı çoktan hışımız
Katkısızdır en doğaldır organiktir yüreğim
Kal içinden çıkma ey can hayra kalsın işimiz
Bil ki her dem aşka düşmüş kor ateştir seferim
Kar boran çığ kopsa gökten har yağar her kışımız
Fâ i lâ tün /Fâ i lâ tün /Fâ i lâ tün /Fâ i lün
/(Fe i lün)
4 + 4 + 4 + 3
