Gülsüm Gülen
Olmaz Abad Bulunursa Bol Kabahat
Ey gönül düşme yalnızlığa düşersin dara
Var bir güzeli sev ulaş sen seven bir yâre
Nazı cilvesi ile donat sen dünyanı durma
Yoksa kendi elinle düşersin bil ateşten nara
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Gönül dil harap olursa nasıl aşka varsın
Sarmayı istemeyen gönül nasıl kolun açsın
Candan iste bir yâr aşkla gönlünle sarsın
Yoksa kendi elinle düşersin bil ateşten nara
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Sadece gönül olmaz bakarsın olur hanen harap
Bir yâr eli değmeli cana gönül’e sevmek sevap
Yoksa mangalda gönül yanar olur kebap
Yoksa kendi elinle düşersin bil ateşten nara
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Sil gönülde sabırla gamı bir defa olsun gül
Yanarsa gönül sönmez sanma kalır geride kül
Cihan aşkla yaratıldı gül başında boşa mı öter bülbül
Yoksa kendi elinle düşersin bil ateşten nara
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Belki cananın seni arar bulamaz sen ara bul
Hakka duada bulun duan o an olur kabul
Düşün taşın o yâre gidecek yolu ara sen bul
Yoksa kendi elinle düşersin bil ateşten nara
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Bak güneş battı vakit karanlıkla karardı
Bundan bir ders al bak betin benzin sarardı
Gece gündüz duyduğun feryat gönlünde ki naraydı
Yoksa kendi elinle düşersin bil ateşten nara
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Aşk gelirse kapına istemez cevaz
Nazlı yâr ile bakışıyla eder naz
Al eline çal kırık olsa da o saz
Hasreti ayrılığı sen alma baz
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Korkma bazen gönül yolu olursa firaz
Az düşün taşın aşkla kazanacağını biraz
Her şeyi beğenmeyerek etme sen itiraz
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Yıkılırsa gönül tamir eden ustası yok gülmez
Yâr yanında yoksa bir selamı hasreti dindirmez
Gönül açmazsa kapısını gelen içeriye girmez
Aşk zaten gelirse açık kapalı kapı nedir bilmez
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Gönülde yaşanılan bir şey yoksa nasıl olsun yâd
İçinde aşkla yâr olacak ki gönül olsun abad
Yıkık gönülde olmaz abad bulunur bol kabahat
Var aşk iline bu gönülle ara bul olursun rahat
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Gerçi gönül aşka düşünce sönmez harı
Gönül yok olanı aramasın bulsun o varı
Gönül yaz gününde başıma yağdırma karı
Söndürecek su bulamazsın söndürmez gönlü su
Gönül ile gönül bahçen olmasın harap
Sen istemezsen nasıl göndersin yüce Rab
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren
Yâd: Anma hatırlama
Abad: Şen
Firaz: Yüksek yukarı, yokuş çıkış
