Ben hep "olmak" isterdim aslında.
Her vakit gökyüzünü kaplayan bir renk,
Yeminsiz, yalansız ve bir tek
Herşeye son anda yetişmek
Ve
Bitti derken, yeniden
Yeniden başlamak...
Neden olmasın?
Düşlenmek,
Ve yeniden düşlenmek...
Dedim ya;
Ben hep "olmak" isterdim aslında.
 
Evet, isterdim...
Sonbahar dökmüşken tüm sarılığını kaldırımlara,
Kaldırımlardaki düşen yaprak;
Kışın, kardan adamlar yağarken yeryüzüne
O adamın gözündeki kömür;
Bazen de
Bulutların içinde açık unutulmuş bir vanadan akan,
Su olmak isterdim.
Hayaller, bir gün hayat olsun diye...
 
Sonra;
 
Yarım kalmış değil de
Yarına bırakılmış olmak isterdim.
Hiç bir zaman ulaşılamayan
Ulaşılınca da
Niye hep yarına bırakıldığı bile, anımsanmayan
 
Ama...
 
Ama olmadı işte...
Herşeyin son deminde
Hayallere bir kez daha sarıldım
Geç kalmışlığı umursamadan...
 
Ne düştüğüm kaldırım halden anladı,
Ne de kardan adam...
Gözündeki kömür olmama aldanıp;
Ola ki, öfkeden yanar da
Zarar verirsin bana, dedi
Ona, göz olmamın bir anlamı yokmuş
Oysa ben sanmıştım ki
Belki, olur ya işte
Son bir umuttur diye.
Neyse...
 
Gecenin en tenha anında,
Sokağın ortasında
Yanan bir lamba olmak isterdim mesela
Neyi aydınlattığımı bile bilmeden yaşamak.
Hiç bir faydam yokmuşçasına...
Düşünsene;
Karanlığın ortasında duran bir hâl.
Yok, yok...
Kimi kandırıyorsun aptal!
Neymiş, vermiyormuş fayda;
Altındaki parke taşları aydınlanıyor ya!
 
Ne bileyim.
Yine olmadı işte.
 
Belki kalmak da isterdim
Fakat;
Kalsan olmuyor, gitsen hiç olmuyor.
Kalmakla gitmek aynı şey aslında
Ya giden terk etmiştir, kalanı
Ya kalan kesmiştir,
Gidenin biletini
 
Ne diyorduk;
 
Ben hep "olmak" isterdim aslında
Ama olmadı...
Olmayınca olmuyor, değil.
Tükenince olmuyor
Senden biraz kalınca, olmuyor.
Olacağını zannettiğin anda, olmuyor.
 
Kalabalık artınca
Yalnızlığın, terk eder ya garip masallarını
Ya da yanındaki insanlar
Çoklaştırır ya tenhanlığını
Ya da ne bileyim, iyi olmak
Sebep kılıyorsa kötü olmayı;
Neyse, boşver.
Olmadı işte.
 
İnsandan başka herşey olmak isterdim oysa...
Öyle cansız, capcansız...
Ola ki toprak kızar, ağaç kızar...
İnsan olmak bu kadar mı zor, der
Bilmezler ki
Cansız, görse insanı;
Canı olmadığına şükreder...
 
 
 
03.08.2017 Günün Şiiri
Esa Resmi Hesap Esa Resmi Hesap
3
4