Bugün yıllardan sonra ilk defa yaşamayı kursağımda korkuyla hissettim. Söylenen herşey söylenmiştir ama belki birkaç kelime söyleme isteğinde bulunmamda sakınca yoktur. 17 yıldır şu gezegende yaşıyorum , ve bu yaşıma kadar ne öğrendiysem hayattan , korkuyu daha çok kötülerden ve susturulumayı daima korkaklardan öğrendim. Bizim güneşlerimiz doğacak yine , ama bazıları için o güneş yakıcı kordan başka birşey olmayacak . Dünyada bize yenilmeyi ögretmediler bayrak önünden geçerken annenin elini tutar gibi saygılı olmayı öğrettiler . Öldürmek acizliktir bize göre , sevmeyi köküne kadar varken neyi paylaşamıyoruz deyip çekileyim.