Okuyup yazdığım Kur’an içinde,
Nurdan bir ayetsin ey Hacı Bektaş.
Hastalara, düşkünlere, her derde,
Sutfu inayetsin ey Hacı Bektaş.
 
Bindiğin duvar emrinle yürüdü,
Dağı taşı hep beraber sürüdü,
Mucizatın üstümüzü bürüdü,
Bahrı kerametsin ey Hacı Bektaş.
 
Ben de bildim sen de gerçek Velisin,
Hakkın erenlerin kudret elisin,
Tanrının aslanı Hz. Alisin,
Şahı Velayetsin ey Hacı Bektaş.
 
Kapında kulundur bu garip EMRAH,
Bana sen gösterdin en doğru bir rah,
İnandım iman ettim bi iştibah,
Evvel nihayetsin ey Hacı Bektaş.
 
Tahir Kutsi, Türk Halk Şiiri; Toker Yayınları, 3.Basım İstanbul 1986,s.89