[mefā˓/lün / mefā˓/lün / mefā˓/lün / mefā˓/lün]
1 o şūḫa ˓āşıḳ-ı b/-çāre derd ü miḥnetin söyler
düçār olsa ṭab/be ḫaste elbet ˓illetin söyler
2 göŋül yaġmāsını /mā edermiş gūşe-yi çeşmi
Bucaḳ Tātārıdır remz ile gūyā ġāretin söyler
3 ḫaṭ-āverler güẕeşte ḥüsn ü ānın yād eder gāh/
mi7āl-i merdüm-i müflis zamān-ı devletin söyler
4 amān meclisde ol şūḫ-ı cefā-āy/ni söyletme
sitemkārāne vād/lerle eski ˓ādetin söyler
5 nefes almış meger bir vāḳıf-ı sırr-ı ḥaḳ/ḳatden
ki ney erbāb-ı ḥāliŋ ḳāle gelmez niyyetin söyler
6 zebān/ler zebānından mı gūş etmiş ˓aceb vā˓iẓ
ki her gün meclisinde nār-ı dūzaḫ şiddetin söyler
7 eger vāḳi˓ ise devrānda Vehb/ kāmın almışdır
mey ü maḥbūba dā˒ir ḫalḳ çoḳ keyfiyyetin söyler
Yrd. Doç. Dr. Ahmet YENİKALE, SÜNBÜL-ZÂDE VEHBÎ DÎVÂNI, Kahramanmaraş 2012
