Nübüvvet nurudur var olan ezel
Onunla berabar havlette idim.
Balçıktan yarattı anları güzel
Âdem Havva ile cennette idim
Haçan ki olunduk cihana sürgün
Zâri firak ile kalmıştık ol gün
Lûtf erişti Haktan biz olduk memnun
Mabeynde gezerdim vahdette idim
Emir tebliğ oldu koptu tufan’ı
Nuh nebi ki oldu Âdem’i Sâni
En baş kaptan idim açtım yelkâni
Nebiler yanında hizmette idim.
İshak ile bir huzurda oturdum
İbrahim nebiyle ateşe girdim
Musa’y nice nice Tur’a götürdüm
Fahrî âlem ile hicrette idim.
Bin iki yüz otuz dokuzda geldim
Elli altısında bu bahra daldım
Seksen dört tarihte yadigâr kıldım
Muhibbî’yem gör ne devlette idim.
M. A. Özder; Yusufelili Muhibbî, s. 10-11