Nev-bahâr irişdi vü gitdi şitâ
Keyfe yuhyi’1-arza ba’de mevtihâ
Leblerüñde hattuñ ey şîrîn-dehen
Mûrlar cüllâba düşmiş gûyiyâ
Yâr agyârı savar düşnâm ile
Def’ olur san kim du’â ile belâ
Dest-i mihnetden alınmaya yakam
Ger olursa iki ‘âlem bir yaña
Eşk-i çeşmüm yâre ‘arz itdüm didi
Bâkıyâ ma’lûm oldı mâ-cerâ
