Neler gördüm, geşt eledim dünyanı;
Her bir işin gil ü galı varıymış.
Yahşı günün olurmuşsa yamanı,
Yaman günün yahşı halı varıymış.
 
Hakk söze gerekdi düz kıymet olsun,
Kiymeti vermeye me’rifet olsun,
İnsanda insanlık, sehavet olsun,
Neylerem ki, cah-celalı varıymış.
 
Çoh gezmişem, az görmüşem danende,
Demeliyem sözün yeri gelende,
İnsan üzün görmeyesen dönende,
Açılanda hoş camalı varıymış.
 
Ataş alıb çoh da yanma, Elesger,
Senetinden heç usanma, Elesger,
Öz-özüne gubarlanma, Elesger,
Dünyanın Urustam’ı Zal’ı varıymış.
 
Âşık Elesger
 
Nabi KOBOTARİAN, TEBRİZ ÂŞIKLIK GELENEĞİ VE ÂŞIK EDEBİYATI, ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI ANA BİLİM DALI, YÜKSEK LİSANS TEZİ ADANA / 2008