Mefâ‘ilün Fe‘ilâtün Mefâ‘ilün Fe‘ilün
1. Nedür bu va‘de-i ferdâ saña düşer mi yalan
Kim idigin bilemem ben ise bu göñlüm alan
2. Unutma ‘âşık-ı üftâdeñi efendicigüm
Efendüm eski kuluñdur bu bende-i nâlan
3. Kara kura görür oldum garîb rü’yâlar
Aşup karaları sevdâyi-i siyeh-hâlan
4. Göñül hazîn hazîn añlayup yürek oynar
Bilürsün ortada bi’llâh oynayan çalan
5. Belürsiz oldı bezimde kemâl-i mestîden
Göbek atan yüriyen şîvelerle baş salan
6. Baña inanmaz ümîd-i visâle düşdigime
Vefâya va‘de ider itmez o yalan bu yalan
7. O Türk-beççeye söz mi geçer nezâket ile
Bir iki lafz-ı fuzûlâna kaldı gayrı kalan
8.8a Rakîb de gam-ı fikr-i visâle talmışdur
Göñül birisi de sensin hem o fikire tolan
9. O şâh-bâza tuzakdur bu halka-i tevhîd
Nedür bu hod-menişânda olan yalan tolan
10.10b Ne bu tegâfül-i nâ-gâh u nevme-i gaflet
Uyur mı bister-i gafletde hîç ‘âşık olan
11. Metâ‘-ı vasl bir özge metâ‘dur Kânî
Bahâ-yı hüsn ü dili ne satan bilür ne alan
Dr. İlyas YAZAR , K Â N Î D Î V Â N I, Ankara 2012
