Seferi Nurcan Ören
Ne Tez Büyüdünüz 1
Günler mi kısaldı, yıllar mı kayıp?
Ne tez büyüdünüz ayıp be ayıp
İmkanım olsa da, “ bunu saymayıp….”
Babanı hayale daldırıyordun.
Evimiz sizlerle irem sarayı
Kementle bağlardın güneşi ayı
Minik ellerinle koca dünyayı
Şöyle sarmalayıp kaldırıyordun.
Salıncaktan inmez kumda yüzerdin
Bazen sincap olur dalda gezerdin
Gidiyoruz desem dudak büzerdin
Hırsından ağlayıp saldırıyordun.
Kitapları uçlarından kırpardın
Defterleri ortasından yırtardın
Yastıklarda yüzükoyun yatardın
Bizleri gülmekten öldürüyordun.
Duvarlar tuvaldi resim yapmaya
Odalar bahçeydi köşe kapmaya
Babanın sırtında gece yatmaya
Gidiyorken bile çıldırıyordun.
Ellerinde paslı berber makası
Yol yol olmuş Dilara’nın kafası
Ramak kaldı, sanki, kaş göz arası
Az daha anneni öldürüyordun.
Kahvaltıda her gün kavga çıkardı
Baban iflah olmaz biraz sakardı
Günlük olan biten bilgi akardı
Akşam ajansında bildiriyordun.
Artık umutlarım yarınlarımda
Dünyaya gelmemiş torunlarımda
Siz varsınız yalnız anılarımda
Hayattan çokça haz aldırıyordun.
Çanakkale 12/03/2013
