Ne olaydım derviş olsam,
Hoş yürüsem dervişane.
Terk eylesem kibr ü kini,
Yüz sürsem irişine.
Kande baksam dostu görsem,
Daim dosttan haber versem,
Dost dost deyu dosta ersem,
Gelip dostu soruşuna.
Döksem gözlerin yaşını,
Artırsam bağrın başını,
Bıraksam dünya işini,
Azm etsem ol binişine.
Kosam nefsin çirkin huyun,
Hiç vermesem nefse boyun,
Aşk içinde erkan ayin,
Budur dosta gidişine.
Şeyh elinden giysem kisvet,
Nefs elinden kılsam feryat,
Aşk elinden versem şerbet,
Yanu banu tutuşuna.
Eşrefoğlu Rumi söyler,
İle şara haber eyler,
Kim ki dostu görmek diler,
Varsın dosta bilişine.
