Seadet Qerib 
 
Elə kövrəlmişəm,bilmirəm niyə,                
Yenə dolub ürək olmuşam bulud.                
Yenə duyğularım rahatlıq vermir,                   
Könlümü ələ al,ruhumu soyut-                  
Nə olar yaxın gəl,bu yaşı qurut !...
 
Düzülüb inci tek damlalar göze,
Toxunsan süzüler yanağa, üze.
Alışan alovdan bir addım köze,
Kül etme sevgimi ,etmesin süqut-
Ne olar yaxın  gel ,bu yaşı qurut!...
 
Alıbsan elimden yuxumu bele,
Bulannıq yuxular gelmesin dile.
Düşmüşem belaya  men bile- bile...
Günahkar "üreyim", ederem sübut-
Ne olar yaxın gel, bu yaşı qurut!...
 
Dalğın baxışların düşür yadıma,
Seni de ,salmışam eşqin oduna.
Son defe yetiş gel sen çat  dadıma,
Sil gözyaşlarımı elimden berk tut!-
Ne olar yaxın gel ,bu yaşı qurut!...
 
Belke de bu menim son dileyimdi,
Axı mehebbetin çox gereyimdi.
Seven men deyilem, bu "üreyimdi"
Qürbette ağlayan sebrimi ovut-
Ne olar  yaxın  gel ,bu yaşı qurut!...
 
Bir busen bes eder ,diner göz yaşım,
Gör neler çekibdir menim bu başım.
Bilmek istemirem neçedir yaşım..,
Unutdum keçmişi, sen de gel unut-
Ne olar yaxin gel, bu yaşı qurut!...
 
Xatiren de daha  hayıma çatmır,
İntizar gözlerim bir gece yatmır.
Ağlım at dese de, üreyim atmır...
İçimde fırtına ,çölümde sükut-
Ne olar yaxın gel, bu yaşı qurut!..
 
Ne olar indi gel bu yaşı qurut!...