Hayat tersliklerden ibaretmiş...

 

Ne kadar bilirsen bil,

Bilmediklerin çıkar karşına

Ve ne kadar kazanmaya çalıştıkça

O kadar kaybediyorsundur aslında

 

Ne kadar doğru yaparsan yap,

Normal karşılanır,

Çünkü yapman gereken budur.

Ola ki hata yaparsın,

Yitirirsin bütün doğrularını

Hatırda hep o yanlışın kalır.

 

Ne kadar sevmeye çalıştıkça,

O kadar soğursun sevgiden

Ne sevginin izi kalır sevdiğinde

Ne de anlamı kalır döktüğün gözyaşlarının

 

Sen ne kadar değer verirsen ver,

O kadar basit görünürsün

Ve ne kadar umursamazsan

O kadar umursanırsın

 

Ne kadar kalabalıksa etrafın,

Aslında o kadar yalnızsındır

Bırak, ben senin yanındayım diyenleri

Zaten etrafındaki kalabalık, onlar değil mi...

 

Ne kadar istiyorsan birşeyi,

İstediğin şey o kadar değerlidir.

İstediğin şeye ulaşınca

Sorarım, ondan sonra da kalır mı değeri?

 

Ne kadar doğru söylersen söyle;

Bir kere yalan söylediysen, yalancısındır!

Aslında yalan; olan şeyin aksini söylemektir.

Yalancı; yalanı ortaya çıkan kimsedir.

Yani söylediğin şeyin aksi ispatlanana kadar,

Hala dürüstsündür.

 

Eskiyi ne kadar özlersen,

Yenisi o kadar kıymetsiz olur

Aslında

Yeniyi yeni yapan, eskileridir.

Peki ya insanın eskisi?

İnsan ne zaman eskir ki?

İki kişiden biri daha kıymetli geliyorsa,

Diğeri eskimiştir.

Herşey eskir, üzülme...

 

Ne kadar be, ne kadar?

Neyi ne kadar yapacağız ki

İçinde bulunduğumuz hayat

Kendini mısralara döktürmesin

 Ulan ne kadar daha yaşayacağız ki

    Neyi daha kaç defa yapacağız, bilelim...