GAZEL
Ne dehrin bendesi ne şâh-ı âlî-şânıyız cânâ
Esîrin olalı milk-i gamın sultânıyız cânâ
Bizi egler gam-ı aşkında bir künc-i ferâgat yok
Bu meydân-ı belânın gûy-ı ser-gerdânıyız cânâ
Ferahdan ağlarız gamdan güler biz özge abdâlız
Lebünle hattının geh mest ü geh hayrânıyız cânâ
Vuhûş-ı deşt ile gündüz müsâfir kûh u sahrâda
Kilâb-ı kûyunun şeb-tâ-seher mihmânıyız cânâ
Olaldan halka-i zülfünle Nev’î bî-ser ü sâmân
Mahabbet bezminin ser-halka-i rindânıyız cânâ
Günümüz Türkçesiyle:
1- Ey sevgili, dünyanın ne kulu ne de şânı yüce padişahıyız. Senin esirin olduğumuzdan beri gam ülkesinin sultanıyız.
2-Aşkının üzüntüsünden bizi eğleyecek bir feragat köşesi yok. Ey sevgili, bu belâ meydanının başı dönmüş topuyuz.
3-Sevinçten ağlayan, gamdan gülen özge abdallarız. Ey dost, dudağınla tüyünün bazen hayranı bazen sarhoşuyuz.
4-Ey sevgili! Çölün yabani hayvanlarıyla gündüz dağ ve çölde misafir, köyünün köpeklerinin akşamdan sabaha kadar konuğuyuz.
5-Ey sevgili! Nev’i senin zülfünün halkasıyla perişan olduğundan beri muhabbet meclisinin zindanlarının başıyız.
