YANDI HA YANDI
Nazlı yârin hasretinden derdinden
Alıştı* ciğerim yandı ha yandı
Ateş düştü onun rûy-u mahından
Titreşti bu canım yandı ha yandı
İnanmam dünyaya beni kandırmaz
Yanan yüreğime ahı kondurmaz
Yedi derya bağlasalar söndürmez
Cesette imkânım yandı ha yandı
Muhibbî çekerim derd-i verem ben
İsterim murada tezden erem ben
Aslı’ya canından yanan Kerem ben
İlik damar kanım yandı ha yandı.
M. A. Özder; Yusufelili Muhibbî, s. 10-11
