Osmanlıca yazılışı: muvakkit : موقت
Muvakkit Kökeni
Muvakkit Arapça kökenli bir sözcüktür zaman anlamında sözcükler üretilen” vkt “ kökünden gelir. Bu nedenle zaman anlamındaki vakt- vakit, zamanı ölçen “ Güneş’i rasad eden “ anlamındaki muvakkit, vaktin ölçüldüğü, rasat yapılan yer anlamındaki muvakkithane, , vakit belirleyen anlamındaki tawḳīt sözcükleri aynı kelime kökünden gelmektedir.
Muvakkit Anlamı
Muvakkit; usturlab veya irtifâ aletiyle günün saatlerini, namaz vakitlerini belirleyen, usturlab veya irtifâ aletlerini ayarlayan, tamir eden, vakitten sorumlu kişilere denmiştir.
Muvakkitlerin oturduğu binaya ise muvakkithane denirdi. Muvakkithaneler büyük camilerin bahçesine inşa edilmiş bir iki odadan ibaret yapılardı. Bu yapılarda muvakkitler oturur namaz, vakitlerini tayin eder, usturlab veya irtifâ aletlerini ayarlayıp , tamir ederlerdi.
"İbnü'l-vakt", “zamanın evladı”, “vaktin uşağı “ zamane çocuğu “ anlamlarına gelir ( bkz İbnü'l-vakt Ebu'l-vakt Nedir Zamane Adamı Olmak )
Şeb-i yeldâyı müneccimle muvakkit ne bilir
Mübtelâ-yı gama sor kim geceler kaç saat Sabit
(En uzun geceyi müneccim ile muvakkıt ( vakit hesaplayan ) ne bilsin. En uzun geceyi aşığa sor ki geceler kaç saat sürer.
Akla mağrûr olma eflâtûn-i vakt olsan eğer
Bir edîb-i kâmili gördükde tıfl-ı mekteb ol Nefi Şiirleri,
Sen de bir vakt ola nûş-ı mey-i nâb eyleyesin
Gülesin açılasın ref‘-i hicâb eyleyesin Nedim Şiirleri
İbn-i vaktim ben ebu'l-vakt olmazam¸
Abd-i Mahzum ben tasarruf bilmezem. Niyazi Mısri
Harabat ehline duzah azabın anma ey zahit
Ki bunlar ibn-i vakt olmuş gam-ı ferdayı bilmezler Hayâlî
