MÜNÂCÂT
 
1 Komaz göñülde gümân Lâ-ilâhe illa’llâh
Disem biñ olsa zebân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Gönülde şüphe bırakmaz lâ-ilâhe illâ’llâh
Desem bin olsa dilim lâ-ilâhe illâ’llâh)
 
2 Nedür tekellüm-i tevhìd didüm ervhâ
Pür oldı kevn ü mekân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Tevhidi konuşmak nedir dedim ruhlara
Doldu varlık mekânı lâ-ilâhe illâ’llâh)
 
3 Egerçi birligüñe var senüñ hezâr delìl
Yiter fakìre beyân lâ-ilâhe illa’llâh
Her ne kadar senin birliğine var bin delil
Yeter fakire söylemek lâ-ilâhe illâ’llâh
 
4 Disem safâ-yı derûn-ıla rûz-ı haşre degin
Ecelden olsa amân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Desem gönül rahatlığıyla haşir gününe kadar
Ecel aman verse de lâ-ilâhe illa’llâh)
 
5 Derûnu dilde olan cümle şirki mahv eyler2
Zebândan olsa ʿıyân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Gönülün derinliklerindeki bütün şirki yok eder
Lisanda olsa açık lâ-ilâhe illa’llâh)
 
6 İlâhi zikr-i cemìlüñ durur senüñ ’ola ger
Olursa cânlara cân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(İlâhî güzelliğinin zikridir senin ola eğer
Olursa canlar can lâ-ilâhe illa’llâh)
 
7 Senüñ o zât-ı cemîlüñle birligüñ dün ü gün
İder cihâna beyân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Senin o güzel zatın ile birliğin her vakit
Eder beyan âleme lâ-ilâhe illa’llâh)
 
8 Tehî degül bu tokuz dâʾire bu merkez-i hâk
Tolu kenâr u miyân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Boş değil dokuz daire bu toprağın merkezi
Dolu kenarı ortası lâ-ilâhe illa’llâh)
 
9 Bir âftâb-ı cihân-tâbdur ki nûrundan
Kılur derûnı leyân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Âlemin güneşi nurundan bir tanedir ki
Kılar içten bir huzur lâ-ilâhe illa’llâh)
 
10 Safâ cevâhirini ister-iseñ ey tâlib
Kim ol cevâhire kân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Saflık cevherini ister isen ey talib
O cevhere ocak lâ-ilâhe illa’llâh)
 
11 Cihâna niteki envâr-ı mihr-i ʿâlem-tâb
Kulûba nûr-feşân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Kainata nimet ki güneş ışıkları aleme güç
Kalplere nur saçan lâ-ilâhe illa’llâh)
 
12 Virür hayât-ı ebed âdeme ʿaceb mi eger
Olursa cân u cihân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Ebedi hayat verir insana tuhaf mı eğer
Olursa cihanın canı lâ-ilâhe illa’llâh)
 
13 Senüñ bu kudret-i bì-haddüñe kılur nazarı
Eyitdi pìr ü cüvân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Senin bu hudutsuz kudretine nazar edip
Dedi ihtiyar genç lâ-ilâhe illa’llâh)
 
14 İlâhì irişicek soñ nefes zebânumuza
Getür su bigi revân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(İlahi erişecek son nefes dilimize
Getir su gibi akan lâ-ilâhe illa’llâh)
 
15 İlâhî kudretümüz cân virürken alma bizüm
Disün dehân u lisân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(İlâhî can verirken kudretimizi alma bizim
Desin ağzımızın dili lâ-ilâhe illa’llâh)
 
16 Murâdum ol ki İlâhî getür ecel iricek
Zebânuma o zamân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Dileğim o ki İlâhî ecel erince getir
Dilime o zaman lâ-ilâhe illa’llâh)
 
17 Eger ki safvet-i kalb ister-iseñ ey Zâtî
Safâ-y-ıla di her ân lâ-ilâhe illa’llâh
 
(Eğer Kİ kalp temizliği ister isen ey Zâtî
Gönül rahatlığıyla de her ân lâ-ilâhe illa’llâh)

Zati Hayatı

Divanı Mecmuat’ül Letaif

Şem ü Pervane

Zati ile Mesihi atışmas