Fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilün
Remel – + – – / – + – – / – + – – / – + –
 
1. mihr-i ‘âlem ey kamer-ruh hüsnüñe hayrân-ımış
 her gün anuñ’çün kapuñda zâr u ser-gerdân-ımış
2. bilmedüm nûş etdüm evvel bildüm âhir âh kim
 mey deyü sâkî-i devrüñ sundugı hep kan-ımış
3. n’eyleyin dil-teşne ben cân verdügümden soñra âh
 tutalum kim câm-ı la‘lüñ çeşme-i hayvân-ımış
4. görmedük ammâ eşitdük derler ol meh-rû içün
 bir hilâl-ebrû kamer-ruh âfet-i devrân-ımış
5. âsitânuñda bugün ey husrev-i yûsuf-cemâl
 kul olup hidmet edenler ‘âleme sultân-ımış
6. bezm-i gamda dem-be-dem kan aglasañ ey dil n’ola
 çâk çâk olmış yürekler dîdeler giryân-ımış
7. gussa vü derd [ü] belâdan gam yemezdi n’eylesün
hecrîyi derd-ile âhir öldüren hicrân-ımış
 
 
Ömer ZÜLFE, HECRÎ Kara Çelebî Muhyi’d-dîn Mehmed [ö. 1557], DÎVÂN, Ankara 2010, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10618,hecripdf.pdf?0