Mefâ‘îlün/ Mefâ‘îlün/ Mefâ‘îlün/ Mefâ‘îlün
Menem bir goncanuñ hârı ucından bagrı hûn olmış
Nihâl-i gül gibi iki bükilmiş ser-nigûn olmış
Okuñ Ferhâd’ı peykân tîşesin alup gelür her-dem
Ciger tagı meger kim aña kûh-ı Bîsütûn olmış
Cihân ‘ankâların ednâ megesce tutmayan göñlüm
Senüñ ser-pençe-i şeh-bâz-ı ‘ışkuñdan zebûn olmış
Dil-i ser-geşte her zahmumdan eyler nâleler peydâ
Meger kim bezm-i şevkuñda vücûdum erganûn olmış
Çemen bezminde göz yumup sararmış geçmiş ol nergis
Şarâb-ı şeb-nemüñ gâlib humârından zebûn olmış
‘Asâ-yı âhı eflâke gice şol deñlü urdum kim
Ser-â-ser irtesi gördüm vücûdı nîl-gûn olmış
Çeküp gam kâfiri leşker ne deñlü baksa alınmaz
Dil-i ‘âşık Behiştî kulle-i şehr-i Bedûn olmış
Dr. Yaşar AYDEMİR, BEHİŞTÎ DÎVÂNI, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/
