Menânımda bana Vehhâb Rasûlin dest-gir itmiş
Ki ben kulun Medine şehrine şimdi müdir itmiş
Müdirin bilmezem ma’nâsını hayretde kaldım çûn
Beni Hallâk-ı ‘âlem böyle bir divâne pîr itmiş
İki dürlü olur tâ’bîri bu rü’yânın amma hîç
Ana bende liyâkat yok ki Hak miskin hakîr itmiş
Biri zâhir müdîri olmağa dâl birisi bâtın
Bana zâhir yaraşmaz Hâlikim müflis fakîr itmiş.141
 
 
Kuddûsî, Dîvân (İE) s. 193.