110.
.--- / .--- / .--- / .---
Meger var reng-i bûyuñdan başında bir hevâ ey gül
Be-her şeb eyler efgen bülbül-i sâhib-nevâ ey gül
Degül şeb-nem saçar pîrâhen-i rengînüñ üstinde
Gül-âb-efşân olur bî-çâre her demde saña ey gül
Makâmın hâr haslar eyler iken gülşen-i kûyuñ
Sıgışmaz ‘andelîb-i hoş-nevâ-veş her gedâ ey gül
Virüp destâr-ı sebzüñ bâde olduñ surh-ser şimdi
Olup âhir dökersin âb-ı rûyuñ germ-câ ey gül
Mü’essirdür meger efgân-ı bülbül subh-ı dem-keşde
Girîbânın seherde çâk idersin câ-be-câ ey gül
Sa‘îde reng bûyuñla olup pîrâye-i destâr
Safâ geldüñ başum üzre yerüñ var merhabâ ey gül
Saadet Karaköse, : Sa’id Giray Dîvânı, : © T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü,2017 ISBN: 978-975-17-3636
