Aşınmış kayalara vuruyor serinliğim

Kayarken umutlarım kaybolur derinliğim!

 

Güneş midir cehennem yoksa şer, günahlarım

Duman sarar yeşili keşkesinde ahlarım…

 

Balığın süzgecinde nefes alış verişim

Şeytan oltayı atar, yem olacak dervişim!

 

Ha okyanus içinde ha toprak üstünde

insan mumyalansa da can durmuyor büstünde!

 

Nedir kendine güven nerede görsem öven

Ecel gelene kadar yok, dizlerini döven!

 

Kur’an tozu dumana katmış şehit dilinde

Bozkırda çalı gibi durur Kenan ilinde!

 

Yükselir rezidanslar barınan iman değil

Çamur yağmuru yağar, çöl savurmakta ehil!

 

Deşsem toprağı, çıkar geçmişten medeniyet

Gören define arar, yaşar durur eziyet!

 

Ders alana tarihtir ayna, lakin görmezler

Kayalar ufalanır, nedendir bu sormazlar!

 

Kendine üzül Saffet, tövbe et, de ki affet

Allah sevsin tek seni, budur gerçek marifet!

 

Saffet Kuramaz