Mansur bir gün ağladı, erenler rahm eyledi,
Kırklar şerbet içirdi, Mansur’a mihrin salıp,
Mansur dedi “Enel Hak” erenler işi ber hak,
Mollalar derler nahak, gönlüne yaman alıp,
Deme “Enel Hak” diye kafir oldun Mansur diye,
Kur’anda budur diye, öldürdüler taş atıp.
Bilmediler mollalar, Enel Hakkın manasını,
Kal ilmine hal ilmin Hak görmedi münasip.
Rivayetler yazıldı, halini onun bilmedi,
Mansur gibi veliyi koydular dara asıp.
Efsanedir şeriat, ferzanedir hakikat,
Dürdanedir tarikat, aşıklara münasip.
Tevbe kıl HACE AHMET, Hak’tan ola inayet,
Yüz bin Veli geldi geçti sırrın sırrına ulaşıp.
