mefâ’ilün mefâ’ilün fa’ûlün
Lebüñ devrinde her kim nûş ider mey
Tapar âb-ı hayâta Hızr-veş pey
Evüñ iy dil düzet hoş taşra çık gör
Gelüpdür türk-i ‘ışk ister konulgay
Görüb nâ-gâh sevdüm bir tatarnı
Ne olgay bilürem ammâ ne bolgay
Perî bî-hod bolur aduñ işitgec
Tapuñı hûrî görgec tapu kılgay
Sanasın jâlelerdür berg-i gülde
Gül-i ruhsâruñuñ üstindeki hoy
Çü kâzî mest olanda hadd uramaz
Sen elden koma ayah iç pey-â-pey
Dogub göñli göginde Rûşenînüñ
Yüzüñ mihri komadı zerrece fey
Dr. Orhan Kemâl TAVUKÇU, DEDE ÖMER RÛŞENÎ Hayatı, Eserleri, Edebî Kişiliği ve Dîvânının Tenkidli Metni,
Dede Ömer Ruşeni Hayatı Eserleri
