LEBLERİN
Ey gözel, tellerin, yıxdı evimi,
Bürünmüşdü al duvağa leblerin.1
Rahat qoymur bir dem xumar2 gözlerin,
Salmış meni daşa, dağa leblerin.
Şe'ri gözel men söylerem şanına,
Olsun varım qurban senin canına,
Men yetimem bir al meni yanma,
Gelsin onda kef damağa leblerin.
Şipşirindi dilin, memen yemeli,
Sana Leyli, Esli, Şirin demeli,
Ağ bedende ince bel, gül memeli,
İşıq salıb, al yanağa leblerin.
Ter qonçasan, axır xann3 olmasa,
Bir laçınsan4 sarı sarın olmasa,
Menim kimi can-nisarm5 olmasa,
Düşer ol dem çoh sorağa6 leblerin.
Olsun feda mülk ü malım zülfüne,
Çeker meni derd xayalım zülfüne,
Heyran oldum, men a zalim zülfüne,
Qoymur ancaq danışmağa leblerin.
Qurbanî der, besdi7 meni puç8
etdin,Aldın ağlım elden, deli gic etdin,
Zehmetimi hem se'yimi9 heç etdin,
Axır saldı qara dağa leblerin!
1, dudakların 2. baygın, süzgün 3. dikenin 4. doğansın,şahinsin 5. serpme, saçma, kurban 6. sormaya 7. yeter,pekiyi, kafi 8. boş, hiç 9. çalışmamı, gayretimi
https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10890,qurbanipdf.pdf
