LAVANTA


Mor bulutlar sancıyla inliyorken göğümde

Feryadım boğazımda kaldı en son düğümde


Yırtsa da ciğerini sessiz çaktı şimşekler

Fısıltıyla haykırır çünkü suskun melekler


Bulut sevda çekerken şahidi gökkubbeydi

Aşkla dolu yüreği nice hüzne gebeydi


Her doğum umut olur hayata yeni baştan

Her yağmur ses çıkarır damladığı her  taştan


Görünmez oldu yüzü, gözyaşıyla ıslandı

Son bir çaba gösterip dağa-taşa yaslandı


Ah etti gümbür gümbür sarsıldı bütün âlem

Meğer onun derdiyle aynıymış benim çilem


Yanımda olmasan da aklımda ruhumdasın

Yurt kurup yerleştiğin dil-i mecruhumdasın


Bil ki senle doludur renklerim, kokularım

Huzursuz gecelerde, delikli uykularım


Hem en güzel hayalim hem de en gerçeğimsin

Mor bulutlardan düşen lavanta çiçeğimsin